2 . نصرت خواستن ؛
3 . تقرب جستن ؛
4 . قبول رهبرى و زعامت .
تبرّا نيز مصدر باب تفعل از ريشهء « برء » و به معناى انكار كردن ، نپذيرفتن پاك شدن و نيز دورى كردن و بيزارى جستن است . راغب در « مفردات » آورده است كه برء ، براء و تبرّى به معناى كناره گرفتن از چيزى است كه مجاورت آن ناپسند است .
در « المنجد » آمده است كه كلمهء برء اگر از باب علم يعلم باشد ، به معنى خلاص شدن و كناره گرفتن و ارگ از باب قطع يقطع باشد ، به معنى آفريدن و پديد آوردن است . در قرآن كريم اين كلمه به هر دو معنى به كار رفته است ، چنانكه مىفرمايد :
فلما تبيّن له أنّه عدو للّه تبرّا منه . « 1 »
چون بر ابراهيم آشكار شد كه آزر دشمن خداست ، از او كناره گرفتن و بيزارى جست .
هو اللّه الخالق البارئ المصوّر له الاسماء الحسنى . « 2 »
او خداى خالق پديدآورندهء صورتگر است كه نامهاى نيكو همه از آن اوست .
اقسام ولايت در اسلام
ولايت شامل ولاى عامل و ولاى خاص است . ولاى عام به معنى آن است كه مؤمنان يكديگر را دوست داشته باشند . ايمان اساس دوستى و ولاى مؤمنان است . در واقع ، ولاى عام پيوندى است كه مسلمانان را از راه محبت و
هامش
( 1 ) . قرآن ، توبه / 114 .
( 2 ) . قرآن ، حشر / 24 .