فصل هشتم : تولّا و تبرّا
تولّا به معناى دوست داشتن خدا ، پيامبر ، امام و بندگان خوب خدا و تبرّا به معنى بيزارى جستن از دشمنان آنان است . برخى اين دو را جزو فروع دين اسلام برشمرده و برخى ديگر آن را مانند خونى در همهء اعمال و رفتار انسان مسلمان جارى دانستهاند .
تولّا و تبرّا در زندگى انسانها نقشى سرنوشتساز و بىبديل دارد ، زيرا بسيارى از رفتارهاى فردى و اجتماعى انسان از دوستى يا دشمنى سرچشمه مىگيرد . وقتى انسان به كسى يا چيزى محبت و علاقه دارد ، هرگونه زحمت و از منزلتى و الا برخوردار باشد ، از هيچگونه فداكارى و ايثار در راه او دريغ نمىورزد . همينگونه است نقش نفرت و دشمنى ، به طورى كه وقتى انسان از امرى ناپسند در محيط زندگى خود نفرت داشته باشد ، براى مبارزه با آن و از ميان برداشتن آن از همهء توان و امكانات خود استفاده مىكند .
بسيارى از حوادث تلخ و شيرين تاريخ ، نبردهاى خونين ، حماسههاى بزرگ و شهادتها و فداكاريها از دوستى و دشمنى سرچشمه گرفته است .
نهضتهاى مقدس پيامبران و ايثار و فداكارى پيروان آنها همه به منظور كسب رضاى الهى و اعلاى كلمهء توحيد و ريشهكن كردن جهل و ستم و شرك بوده