كه شرچشمهاى جز حب و دوستى خداوند و نقرت از طاغوت و شيطان نداشته است . از همين رو مكتب اسلام به تولّا و تبرّا اهميت فراوانى داده و آن را ملاك فضيلت و رستگارى مؤمنان به شمار آورده است . رسول خدا ( ص * مىفرمايد :
« اوثق عرى الايمان الحب فى اللّه و البغض فى اللّه و التوالى لاولياء اللّه و التبرى من اعداء اللّه . » « 1 »
محكمترين حلقههاى ايمان ، دوستى در راه خدا و دشمنى در راه اوست ، همچنين دوستى با دوستان خدا و بيزارى از دشمنان خداست .
بررسى لغوى تولّا و تبرّا
براى درك بهتر معناى تولّا و تبرّا با مفاهيم ولايت و برائت آشنا شويم .
ولايت از ريشهء « ولى » اشتقاق يافته است و از اين واژه در زبان فارسى و عربى لغات بسيارى ساخته شده است كه از آن جمله مىتوان به ولايت ، ولا ، ولى ، والى ، مولى ، اولى ، مولوى و تولّا اشاره كرد . معنى اصلى مادهء « ولى » قرار گرفتن چيزى در كنار چيز ديگر است . به نحوى كه چيز ديگرى ميان آن دو فاصله نينداخته باشد . ازاينرو مىتوان آن را به نزديكى و قرب از نظر مكان يا نسبت يا دين يا صميميت تعبير كرد . براساس كتابهاى لغت مهمترين معانى ولايت عبارت است از : قرابت ، محبت ، نصرت و يارى ، حكومت و سرپرستى .
بر اين اساس ، تولّا كه مصدر باب تفعل از ريشهء « ولى » و به معنى قبول ولايت است ، دالاى معانى زير است :
1 . دوست داشتن ؛
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 69 ، ص 243 .