هيچگاه در برابر مشكلات لب به شكوه نمىگشايد و در برابر مشيّت الهى ناشكرى و ناسپاسى نمىكند . نمونهء چنين انسانى حضرت زينب ( س ) است .
آن حضرت در حادثهء عاشورا مصايب زيادى را تحمل كرد ، فرزندان ، برادران و خويشان خود را در راه خدا از دست داد و همراه زنان و كودكان خاندان پيامبر ( ص ) به اسارت دشمن درآمد . با وجود اين ، آن بانوى بزرگوار در مجلس يزيد در جواب دشمن كه به اوگفت : « ديدى خداوند بر سر شما چه آورد ؟ » با شجاعت و شهامت پاسخ مىدهد : « ما رأيت الا جميلا ؛ من جز خوبى از خداوند نديدم . » اين همه شجاعت و سلحشورى حاصل يافتنىهاست ، نه دانستنىها .
حج واقعى يافتنىهاى انسان را افزايش مىدهد ، به ويژه در عرفات و مشعر الحرام انسان مىتواند به يافتنىهاى بيشترى دست يابد . عرفات و مشعر مكانهايى هستند كه حاجى در آنها به تأمل در رابطهء خود با خداوند مىپردازد .
وقوف در عرفات و مشعر الحرام از اركان حج به شكار مىرود . اگر انسان متوجه باشد ، در عرفات و مشعر مىتواند يافتنىها را بيابد و در آنجا با تمام وجود خود با خداوند رازونياز كند و با چشم و گوش دل حقايقى را ببيند يا بشنود .
اگر كسى توفيق آنرانيافت كه در مكه و عرفات حضور يابد ، بهترين جا براى يافتنىها نماز است . البته ، نمازهايى كه روح داشته باشد و با حضور قلب خوانده شود . در ساير عبادات نيز اگر با حضور قلب و توجه به خداوند همراه باشد ، يافتنىها را مىتوان به دست آورد . اگر روزه با حضور قلب باشد و انسان در هنگام روزهدارى مرتكب گناهى نشود ، مىتواند به يافتنىهاى زيادى دست پيدا كند . اين يافتنىها در وقت افطار و سحر بيشتر است .
بزرگترين يافتهء روزهدار اين است كه در روز عيد فطر حاكميت خداوند بر دل
برنامه زندگى (فارسى) — صفحة 124
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٢٤