و اتبغ فى ما اتيك اللّه الدار الاخرة و لا تنس نصيبك من الدنيا . « 1 »
و از آنچه خداوند به تو ارزانى داشته است ، سراى آخرت را جويا باش و بهرهات را از دنيا فراموش مكن .
امام صادق ( ع ) در اين زمينه مىفرمايد : « از ما نيست كسىكه دنيا را فداى آخرت و آخرتش را فداى دنيا كند . »
شايسته است همهء مسلمانان علاوه بر مسائل و احكام دينى ، به امور دنيا از جمله خانواده و اجتماع خود نيز توجه كند . كسىكه همهء همّوغم خود را بر امور اخروى مصروف مىدارد و از زندگى خانوادگى و اجتماعى خود غافل مىماند ، در اسلام مطرود است و بر عكس آن نيز چنين است . كسى نبايد فقط به امور دنيوى مشغول شود و از آخرت غفلت ورزد .
پس يكى از معانى ديگر تقصير اين است كه مسلمان با خداوند پيمان مىبندد كه مانند مسلمان واقعى در حالىكه به خداوند توجه دارد ، به مردم و جامعهء خود نيز توجه داشته باشد ؛ در حالىكه به آخرت فكر مىكند ، به دنيا نيز بينديشد . امام حسن ( ع ) هنگام شهادت به جناده فرمودند :
« اعمل لدنياك كانك تعيش ابدا و اعمل لاخرتك كانك تموت غدا . » « 2 » براى دنيايت چنان عمل كن كه گويى تا قيامت زنده هستى و براى آخرتت چنان باش كه گويى فردا از دنيا مىروى .
اين پنج عمل ؛ يعنى احرام بستن ، طواف ، نماز طواف ، سعى بين صفا و مروه و تقصير را عمره مىگويند . در اينجا اعمال عمره تمام مىشود و حاجى از احرام بيرون مىآيد .
هامش
( 1 ) . قرآن ، قصص / 77 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 44 ، ص 139 .