تنها گفتار و كردار ، بلكه دل او نيز خدايى شود ، چشمههايى از حكمت و معرفت در دل او مىجوشد ؛ به عباردت ديگر ، يافتنىها را مىيابد ، سپس حكمتهايى كه دل شخص به دست آورده است ، بر زبان او جارى مىشود ؛ يعنى دل معرفت را به تمام اعضاى بدن مىدهد و چشم ، گوش ، زبان ، دست و پاى انسان خداگونه مىشود .
زمانى كه حاجى از مشعر الحرام بيرون مىرود ، روز عيد است و اينچنين استنباط مىشود كه خداوند مىخواهد به او عيدى بدهد . اگر انسان شايستگى يافته باشد كه در عمره ، عرفات و مشعر خودش را به خدا بدهد ؛ يعنى تمام وجود خود را فداى حق كند ، خداوند نيز خودش را به او عيدى مدهد و دل حاجى عرش الهى مىشود و خداوند بر دل او حاكم مىگردد .
وقوف در منى
صبح روز عيد قربان ، هنگام طلوع آفتاب ، حاجيان از مشعر الحرام به سوى منى مىروند . سرزمين منى جاذبههاى بسيارى دارد . سرزمينى است كه پررمز وراز كه نويدبخش رجا و رحمت الهى براى حاجيان است . حاجيان با اميد فراوان به رحمت و غفران الهى به سرزمين منى وارد مىشوند .
با ورود به سرزمين منى ، نخستين وظيفهء حاجيان رمى جمره است . رمى جمره ؛ يعنى پرتاب كردن سنگ به ستونى كه نماد شيطان است . فلسفهء رمى جمره به حكايتى از زندگى پيامبر بزرگ توحيد ، حضرت ابراهيم ( ع ) بر مىگردد .
حضرت ابراهيم ( ع ) از طرف خداوند فرمان يافت تا فرزند خود ، حضرت اسماعيل ( ع ) ، را قربانى كند . حضرت ابراهيم ( ع ) فرمان حق را پذيرفت و تصميم گرفت تا دستور الهى را اجرا كند . آن حضرت به فرزند خود فرمودند :
انى ارى فى المنام انى اذبحك ماذا ترى . « 1 » يعنى در خواب از سوى
هامش
( 1 ) . قرآن ، صافات / 102 .