از تن بيرون مىآورند و لباس مخصوص به تن مىكنند . با پوشيدن اين لباس ، بسيارى از كارها بر شخص محرم حرام مىشود . پوشيدن لباس يكرنگ و يكدست مىتواندموجب تحكيم وحدت ميان مسلمانان شود .
مسلمانان با نژادها ، زبانها و مليتهاى گوناگون از كشورهاى مختلف براى انجام دادن مناسك حج در مكه گرد هم مىآيند و با پوشيدن لباسى يكرنگ ، اتحاد و همبستگى خود راثابت مىكنند .
نكتهء ديگر آنكه لباس احرام شبيه كفن است و حكمت آن شايد اين باشد كه انسان هنگام محرم شدن به روز قيامت و جهان آخرت بينديشد و توجه او به امور دنيوى معطوف نشود و نيز متوجه اين امر باشد كه در روز رستاخيز با اين شكل و حالت وارد محشر مىشود و در پيشگاه خداوند متعال قرار مىگيرد .
حاجيان هنگام پوشيدن لباس احرام ، لبيك مىگويند ؛ يعنى خالصانه ابراز مىدارند كه خدايا با دعوت تو به زيارت خانهات شتافتم و با تمام وجود به سوى تو آمدم ، از تعلقات دنيوى دل بريدم و از صميم قلب به تو روى آوردم .
لبيك گفتن براى اهل دل خيلى مشكل است . نقل كردهاند كه امام سجاد ( ع ) هنگام لبيك گفتن زبانش بند مىآمد . به ايشان عرض مىكردند : « اى فرزند رسول خدا ! لباس احرام پوشيديد ، پس لبيك و سعديك بگوييد ! » امام ( ع ) مىفرمودند : « از آن بيم دارم كه خداوند خطاب كند كه لا لبيك و لا سعديك ، ما تو را دعوت نكرده بوديم ، براى چه آمدى ؟ »
اگر انسان بخواهد خداوند او را به خانهاش دعوت كند و هنگام لبيك گفتن به او خوشامد بگويد ، بايد صفات رذيله را از دل خود خارج و فضيلتها را جايگزين آن كند . خداوند انسان فاسق ، ظالم ، بداخلاق و پرخاشگر را به خانهاش دعوت نمىكند و اگر چنين كسى عمل مستحبى را بدون داشتن تقوا و اخلاص انجام دهد ، از او نمىپذيرد . قرآن كريم مىفرمايد :
برنامه زندگى (فارسى) — صفحة 114
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١١٤