تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معارف اسلام در سوره يس (فارسى) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
« اني اذاً لفي ضلال مبين » اگر من هم مثل شما بت‌پرست شوم در گمراهى هستم ، گمراهى آشكار . گمراهى بر دو قسم است : الف ) گمراهى غيرمبين ، كه ظاهر نيست . مثل اينكه انسان با استدلال گول بخورد . هستند كسانى كه به واسطه مغالطه گول مىخورند ، يعنى مثلًا سرمايه‌دارى ماركس اين جوان را گول مىزند . شعار ، شعار خلقى است . جوان احساساتى را گول مىزند تا حدودى هم حق دارد گول بخورد . وقتى در جامعه‌اى اختلاف طبقاتى عجيب شد و متمولين به فكر فقرا نبودند ، به راحتى جوانى را با آن احساسات پاكش در خطر گمراهى قرار مىدهد . اين ضلالت است و گمراهى ناميده مىشود ، ولى ضلال مبين نيست . ب ) گمراهى كه مبين و آشكار است ، مثل بت‌پرستيدن . وقتى آدم يك مقدار فكر كند ، مىبيند كه كارش غلط و خرافى است و يا قد علم كردن در مقابل حق ، با اندك تفكر مىفهمد كه غلط است . بايد بگويد حالا كه حق است چرا نپذيريم ؟ در اين بحث متذكر شوم كه اينها گريه شوق مىكردند و مىگفتند : چرا حقى را كه مىبينيم نپذيريم ؟ چرا نپذيريم ؟ اين مىشود ضلال مبين و آدم غيرمهذب در ضلال مبين است . آدمى كه خود را نساخته در ضلال مبين است . مىبيند كه در حال غرق شدن است اما وقتى به او مىگويند : دستت را بده تا نجاتت بدهيم ، زير بار نمىرود تا غرق شود اين را ضلال مبين مىگويند و خدا نكند صفت رذيله‌اى بر كسى حاكم باشد . « اني امنت بربّكم فاسمعون » اين تأكيد است . پشت سر هم موعظه مىكند من ايمان آورده‌ام به پروردگار شما ، يعنى اين خدا براى من تنها نيست ، براى شما هم هست . هم من را و هم شما را دوست دارد . به قول استاد بزرگوار ما رهبر عظيم‌الشأن انقلاب ادام‌الله ظله كه مىفرمودند : خداوند به اندازه‌اى بندگان خويش را دوست دارد كه چندين سال حضرت موسى ( ع ) را پرورش مىدهد براى اينكه فرعون را نجات دهد بعد هم وقتى كه مىخواهد به سوى فرعون رود ، خطاب مىشود كه با او خوب حرف بزن . ملايم صحبت