ثقه الإسلام كلينى ( ره ) روايت فراوانى را در كتاب كافى شريف بدين مضمون نقل مىكند : ( اين احاديث در جلد دوم كتاب شريف كافى جمعآورى شده . )
سالت الرضا عليه السلام فقلت : « تخلو الارض من حجه ؟ » فقال « لو خلت الارض طرفه عين من حجه لساخت باهلها » . « 1 »
اگر امام ( ع ) ، يعنى مقام ولايت كليهء مطلقه ، در زمين نباشد اهلش را به كام خود فرو مىبرد .
البته « فروبردن » در حديث بالا از باب مثال است و گرنه مسأله دقيقتر از اين است . بنابراين امامان ( ع ) محور عالم وجوداند . لذا روز قيامت تنها كسى به بهشت مىرود كه آنها واسطهء او شوند . حتى انبياء و اوصياء و صلحا بايد به واسطهء آن بزرگواران داخل بهشت شوند ، زيرا بهشت افاضهاى است از افاضات حقتعالى و امامان ( ع ) واسطهء اين فيض هستند .
3 - دعا كردن پيشوايان دين ( ع ) - معناى سوم شفاعت معنايى است كه استاد بزرگوار ما ، رهبر عظيمالشأن انقلاب ، در كتاب كشف الأسرار در رد « كسروى » و كسروى منشها بيان فرمودهاند . امام ، در آن كتاب بسيار شريف شفاعت را به چند
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، جلد 23 ، صفحهء 29 ، حديث 43 .