4 - اختيار تام اهلبيت ( ع ) - معناى چهارم شفاعت اين است كه اهلبيت ( ع ) به اذن خدا اختيار تام دارند و روز قيامت اختيار تام خود را به كار مىگيرند . بنابر اين معنا ، جاى اشكالى نمىماند كه كليد بهشت و جهنم به دست پيغمبر و اهلبيت ( ع ) باشد و آنها مقسم بهشت و جهنم باشند . « 1 »
ظاهر آيات قرآن هم بر اين معنا دلالت دارد . البته ناگفته پيدا است كه اراده و خواست آنها فانى در اراده و خواست خدا است و در حقيقت خواست آنها خواست خدا است .
در ذيل آيهء شريفه : « و لسوف يعطيك ربك فترضى » مىخوانيم كه پيامبر ( ص ) در روز قيامت به سجده مىافتد . او را خطاب مىرسد كه يا محمد ( ص ) برخيز . آن حضرت مىفرمايد : « امت گنهكارم را ببخش . » خطاب مىرسد : « برخيز و آنان را شفاعت كن كه شفاعتت پذيرفته مىشود . » « 2 »
امام سجاد ( ع ) دراينباره مىفرمايد : « روز قيامت حضرت پيامبر ( ص ) راضى نمىشود كه خود تنها به بهشت برود ، اما امت گنهكارش در جهنم باشند . »
امام صادق ، عليه السلام ، در مورد آيهء فوق فرموده است كه ،
هامش
( 1 ) . . . . عن عبابه ، قال : سمعت عليا " ، عليه السلام ، وهو يقول : « انا قسيم الجنه و النار ، فمن تبعنى فهو منى ، و من لم يتبعنى فهو اهل النار » و ( علم اليقين ، فيض ( ره ) جلد 1 ، صفحهء 536 ) .
اميرالمؤمنين عليه اليلام مىفرمايد : من تقسيم كننده بهشت و دوزخم . پس هر كسى كه از من تبعيت كند بدرستى كه او از من است و هر كس كه از من تبعيت نكند او اهل دوزخ است .
( 2 ) . مراجعه شود به كتب تفسير روائى ( برهان ، نور الثقلين ، صافى ، مجمع البيان و . . . ) .