دورى كنيد از روزى كه در آن روز كسى به جاى ديگرى مجازات نبيند و هيچ شفاعت از كسى پذيرفته نشود و فدا و عوض قبول نكنند .
يعنى در آن روز كسى را به جاى ديگرى نگيرند و حقى ناحق نشود و زور و رشوه هم به كار نيايد .
معناى شفاعت
چهار معنى مىتوان براى شفاعت در نظر گرفت :
1 - رهبرى و امامت - كسى كه در دنيا على عليه السلام ، را رهبر و امام قرار داده است در روز قيامت هم حضرت امير عليه السلام ، راهبر و امام و شفيع او خواهند بود .
در اين دنيا رهبر تشريعى است و در آن دنيا تكونى . يعنى ، اگر انسان در اين دنيا ولايت اميرمؤمنان را به جان دل پذيرفته و او را رهبر و امام خود اختيار نموده است ، در آخرت پيروى دنيوى او هويت پيدا كرده و در آن عالم زير پرچم مولى ( ع ) قرار مىگيرد و با آن رهبر بزرگوار وارد بهشت مىشود . همچنين ، اگر انسان در اين دنيا زير علم سيدالشهداء عليه السلام سينه مىزند و عملًا طوق ولايت او را نيز بر گردن داشت ، روز قيامت هم زير پرچم آن بزرگوار خواهد بود . اينجا رهبرى تشريعى بوده است . ولى در آنجا به اعتبار تبعيت از آن حضرت شكل تكوينى پيدا مىكند .
اين معنا از شفاعت را استاد بزرگوار ما ، مرحوم علامه