تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سير و سلوك؛ مقدمه (فارسى) — صفحة 124

مساهمون:

ص١٢٤
من مولاى تو هستم ، اى عزيز من بيا و دعا كن و يقين داشته باش كه من به تو نظر لطف دارم . در ادامهء آيه خداوند سبحان مىفرمايد : يقين داشته باش كه صلاح و رشد تو در دعا كردن است . استاد بزرگوار ما علامهء طباطبائى ( رحمه الله ) در ذيل اين آيهء شريفه مىفرمودند : از جمله تأكيدات منحصر به‌فرد كه در اين آيه وجود دارد ، اين است كه هفت مرتبه ضمير متكلّم وحده در آن به كار رفته و اين عنايتى خاص و ويژه از طرف خداوند متعال به شمار مىرود . « 1 » بزرگان دين در مورد اثبات اجابت دعا از برهانى به نام « برهان لمّى » استفاده مىكنند . اين برهان به اين صورت بيان مىشود كه آيا خداوند به حال بندگان خويش عالم است يا خير ؟ مسلّماً عالم است . آيا خداوند بر رفع مشكلات انسان قادر است يا خير ؟ اگر بگوييم قادر نيست ؛ العياذ بالله ؛ ديگر خدا نيست . پس مىدانيم كه بر رفع مشكلات ما قادر است . آيا خداوند نسبت به مخلوقات خود رئوف و مهربان است يا خير ؟ يقيناً خداوند مهربان‌ترينِ مهربانان است . حتّى براى وصف مهربانى خدا گفته شده است كه از هفتاد پدر و مادر مهربان ، مهربان‌تر است . خداوند از باب رحمت و لطف خودش در اوّل هر سوره از قرآن كريم ، « بسم الله الرحمن الرحيم » را ذكر نموده است . فقط سورهء توبه چون مربوط به قهر خدا مىشود ، « بسم الله الرحمن الرحيم » ندارد و در عوض در سورهء نمل دو مرتبه « بسم الله الرحمن الرحيم » ذكر شده است . تكرار اين جملهء شريف در اوّل سوره‌هاى قرآن كريم ، حكايت از رحمت عام خداوند براى همهء موجودات و رحمت خاص او براى مؤمنين دارد . پس در رأفت و لطف ومهربانى خدا شكّى نيست . آيا خداوند حكيم است يا نه ؟ در صورتى كه خداوند حكيم نباشد ، العياذ بالله ديگر خدا نيست . قطعاً خداوند حكيم است .
هامش
( 1 ) . الميزان فى تفسير القرآن ، ج 2 ، ص 31