الاعظم « ارواحنافداه » مىباشند ، همان چهارده نور مقدّسى هستند كه زيارت ايشان افضل زيارات است .
اين موالى عظام در عالم ملكوت تجلّى ذاتى حضرت حقّ تعالى بودهاند و پس از آن ، خداوند « جَل جَلالُه » بر ديگر مخلوقات منت نهاده و آن ذوات مطهّر و منوّر را به سوى عالم ناسوت تنزل داده تا به صورت انسان كامل در ميان ساير انسان ها موجود شوند و به وسيلهء تبيين قرآن كريم - كه تجلّى ديگرى از ذات بارى تعالى است - موجب هدايت انسان ها گردند و نهايتاً در عالم قيامت ، رحمت و رأفت خداوند رحمان و رحيم در وجود آن بزرگواران متجلّى شده و به اذن پروردگار عالميان ، با شفاعت انسان هاى صالح و لايق نزد حضرت قادر متعال ، « رحمة لِلعالَمين » بودن خود را به اثبات رسانند .
پس انسان عاقل و هوشيار ، كمال زيارت را در محضر حضرات معصومين ( ع ) و در مرتبه بعدى در زيارت شهداء و علما و كسانى كه به گونهاى متصل به معارف قرآن و عترت ( ع ) بودهاند ، مىيابد .
مناسك حج (1387ش) (فارسى) — صفحة 247
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٤٧