اوامر او مىنهد و با تواضع و رضايتمندى ، از انجام امورى كه او نهى فرموده است ، اجتناب مىنمايد . در اين صورت حقّ زيارت ادا شده و ادب زيارت مراعات گشته است و كمال بهرهمندى از درياى فضيلت مولا متحقّق مىشود .
افضل زيارات
با اندكى تأمل در مىيابيم كه جز انوار منوّر و مقدّسى كه در ازل گِرداگِرد عرش الهى در طواف بودهاند و معدن رحمت و مظهر رأفت الهى بوده و هستند ، شايستگى چنين زيارتى را ندارند . زائر با ايستادن در مقابل اين آئينههاى كمال و جمال ، ابتدا و انتهاى مسير بىنهايتى كه بايد در زندگى بپيمايد را در مىيابد . « 1 »
پيامبر عظيم الشّأن حضرت محمّد مصطفى ( ص ) و دخت گرامى آن اسوهء حسنه ، حضرت زهراى اطهر ( ع ) و نفسِ نبىّاكرم ، اميرمؤمنان حضرت على ( ع ) و سبطين گرامى ، حضرت امام حسن مجتبى ( ع ) و حضرت سيّدالشّهداء امام حسين ( ع ) و نُه گوهر تابناك از فرزندان آن حضرت كه آخرين ايشان قطب عالم امكان و واسطه بين غيب و شهود ، حضرت بقية الله
هامش
( 1 ) . زيارت جامعه كبيره : « بِكُم فَتَحَ الله وَ بِكُم يَختِم »