قلم خود را در راه سعادت ديگران به كار گيرد . آنكه وجاهتى دارد ، از آبروو شخصيّت خود ، براى حلّ مشكلات مردم استفاده كند . آنكه قدرت و رياستى دارد ، از آن در جهت خدمت استفاده كند . و بالأخره آن كسى كه هيچ چيز ندارد ، لااقل به ديگران دعا كند و براى همنوعان خود ، خير و خوشى بخواهد . قرآن كريم مىفرمايد :
لِيُنْفِقْ ذُو سَعَة مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّهُ لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها
« 1 » آنان كه امكانات وسيعى دارند ، بايد از امكانات وسيع خود انفاق كنند و آنها كه تنگدستند ، از آنچه كه خدا به آنها داده انفاق نمايند ؛ خداوند هيچ كس را جز به مقدار توانايى كه به او داده ، تكليف نمىكند .
عمل به قانون مواسات ، پس از دستيابى به مقام عبوديّت و پس از فراغت از عمل عبادى ، لازم و ضرورى است .
پيامبر اكرم ( ص ) و ساير انبياى الهى و ائمّهء اطهار ( ع ) به صورت جدّى به قانون مواسات عمل مىكردهاند .
هر كس به سفر معنوى حج مشرّف شده ، يا به اعتكاف رفته است ، پس از بازگشت ، به عنوان يكى از وظايف سير سوّم سفر روحانى خويش ، بايد از چهارده معصوم ( ع ) سرمشق بگيرد و به قانون مواسات عمل نمايد . يعنى هر نعمتى كه دارد با ديگران تقسيم كند . وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُون كسى كه به اعتكاف رفته است ، پس از بازگشت ، بايد همّ و غمّ خود را خدمت به خلق خدا قرار دهد و سعى و كوشش فراوانى در جهت حلّ مشكلات و گرههاى زندگى
مردم داشته باشد ، تا اعتكاف او مقبول درگاه خداوند متعال قرار گيرد .
هامش
( 1 ) . الطلاق / 7