مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند ، كه خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدّل مىكند .
افزون بر اين ، توبه باعث مىشود راه پرفراز و نشيب و صعب العبور حركت به سوى خداوند ، هموار شده و از موانع آن كاسته شود . چه بسيار مشاهده شده كه با يك توجّه و بيدارى ، توفيق توبه به دست آمده و آن توبه موجب شده است راه صد سالهء سير و سلوك ، در يك ساعت يا كمتر از آن پيموده شود .
حرّ بن يزيد رياحى از جملهء افرادى است كه توانسته است راه پر فراز و نشيب سير و سلوك را در ساعتى بپيمايد و در زمرهء شهدايى قرار گيرد كه امام حسين ( ع ) در مورد آنان فرمودند : مثل شما نيامده و نخواهد آمد ؛
« فَإِنِّي لَا أَعْلَمُ أَصْحَاباً أَوْفَي وَ لَا خَيْراً مِنْ أَصْحَابِي » « 1 »
من يارانى بهتر و باوفاتر از اصحاب خود سراغ ندارم .
حضرت اباعبدالله الحسين ( ع ) براى حر ، احترام خاصّى قائل بودهاند و كمتر شهيدى از شهداى كربلا ، از اين افتخار بزرگ برخوردار بوده است . دستيابى به اين مقامات والاى معنوى ، از توجّه و توبهء حر نشأت گرفته است .
نكتهء قابل توجه اينكه : كسى نبايد خود را بى نياز از توبه احساس كند . تخيّل و تصوّر اينكه گناهكار نيستم و آدم خوبى هستم ، بسيار خطرناك است . همه بايد بدانند گناهكارند و نياز به توبه دارند . همه بايد بدانند صفت رذيله دارند و اگر طوفانى شود ، مصيبت و بدبختى بزرگى است . پس بايد توبه صورت پذيرد تا خداوند با لطف و
مرحمت خويش بنده را بپذيرد ، و گرنه بندگان عاصى خداوند ، لياقت حضور در محضر ربوبى را ندارند .
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 44 ، ص 392