بزرگى همچون حضرت ابراهيم ( ع ) نيز دستور داده است كه بيت الله را براى عبادتكنندگان پاكيزه و آماده نمايد . « 1 » در چنين شرايطى آيا شركت در ميهمانى خداوند و شرفيابى به محضر مقدّس و ربوبى او ، توأم با آلودگى جايز است ؟ اين ميهمانى عظيم ، افزون بر طهارت و پاكى ظاهرى ، نياز به طهارت دل دارد . دل انسان بايد از آلودگىها پاك شود و آب توبه مىتواند قلب آدمى را شستشو دهد و پاكيزه نمايد .
گناه هر چه بزرگ و فراوان باشد و هر چقدر كه دل بنده پليد و آلوده باشد ، رحمت خداوند تبارك و تعالى از آن بزرگتر است و اگر توبهء واقعى صورت پذيرد ، حتماً پذيرفته خواهد شد .
قُلْ يا عِبادِي الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلي أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَة اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً
« 2 » بگو : « اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهايد ! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مىآمرزد ، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است .
مهمتر اينكه ، پروندهء سياه و پر از گناه بنده ، با توبه نابود مىشود و از بين مىرود و به جاى آن ، پروندهء جديدى براى توبهكننده گشوده مىشود كه صفحهء اوّل آن با ثواب توبه مىدرخشد و پروندهء قبلى چنان نابود مىشود كه گويى اين بنده اصلًا مرتكب گناهى نشده است .
إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ
حَسَناتٍ
« 3 »
هامش
( 1 ) . البقرهء / 125
( 2 ) . الزمر / 53
( 3 ) . الفرقان / 70