مىشدهاند « 1 » و در آن ده شبانه روز ، به عبادت و راز و نياز با خداى خويش مشغول بودهاند .
« اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ ( ص ) فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي الْعَشْرِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اعْتَكَفَ فِي الثَّانِيَة فِي الْعَشْرِ الْوُسْطَى ثُمَّ اعْتَكَفَ فِي الثَّالِثَة فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يَعْتَكِفُ فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ » « 2 »
رسول خدا ( ص ) در ماه رمضان - سال اوّل هجرت - در دههء اوّل در مسجد « اعتكاف » كرد . و سال بعد در دههء دوّم اعتكاف نمود ، و در سال بعدى در دههء سوّم . ولى پس از آن ، هميشه در دههء سوّم ماه رمضان اعتكاف نمود .
ائمهء هدى ( ع ) نيز در مواقعى كه مشغل مهمترى نداشتند و موقعيّت براى اعتكاف مناسب بود ، معتكف مىشدند . « 3 » لذا اهميّت به اعتكاف ، خصوصاً در سه روز اياّم البيض كه شهرت به سزايى پيدا كرده است ، بسيار شايسته است . مؤمنين مىتوانند در ايّام اعتكاف ، علاوه بر روزهدارى و ماندن در مسجد ، كه در معارف اسلامى فضائل فراوانى دارد ، به دعا و راز و نياز با خداى سبحان بپردازند و در اين فرصت گرانبها با قرآن كريم و نماز مأنوس شوند . از اين رو مىتوان اعتكاف را عبادتى بزرگ برشمرد كه هم فضائل را در بر دارد .
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحارالأنوار ، ج 95 ، ص 150 ؛ سنن أبىداود ، ج 2 ، ص 829 ؛ الغارات ، ج 1 ، ص 250 ؛ سنن الترمذى ، ج 3 ، ص 157
( 2 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 175
( 3 ) . بحار الأنوار ، ج 94 ، ص 129 ؛ ج 47 ، ص 53