بالأخره اعتكاف ، فرصتى است كه سالك مىتواند در آن با اعتصام به ريسمان الهى و توسّل به واسطهء فيض الهى ، سعادت دنيا و سعادت آخرت را براى خود تأمين كند ، مىتواند در سير و سلوك پيشرفتهاى قابل ملاحظه و چشمگيرى داشته باشد و راه صد ساله را بپيمايد .
معتكف در نزد پروردگار متعال از ارزش ويژهاى برخوردار است . هنگامى كه خانهء كعبه توسّط حضرت ابراهيم ( ع ) و حضرت اسماعيل ( ع ) بنا نهاده شد ، خداوند متعال به آنان خطاب فرمود كه خانهء مرا براى طوافكنندگان و معتكفين و نمازگزاران ، پاك و پاكيزه كنيد .
وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِىَ لِلطَّائِفينَ وَ الْعاكِفينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ « 1 » و ما به ابراهيم و اسماعيل امر كرديم كه : خانهء مرا براى طوافكنندگان و معتكفين و ركوعكنندگان و سجده كنندگان ، پاك و پاكيزه كنيد !
يعنى حضرت ابراهيم ( ع ) با آن همه عظمت و بزرگى و فرزند عزيزش حضرت اسماعيل ( ع ) خادم خانهء خدا براى معتكفين هستند .
اگر معتكف به همين نكتهء ظريف پى ببرد كه خداوند به آن نبىّ گرامى ، دستور خدمت به معتكفين را داده است ، قطعاً از چند روز اعتكاف بهرهء كافى و وافى را خواهد برد و حضرت ابراهيم ( ع ) نيز به او يارى خواهد رساند .
سير پيامبر اكرم ( ص ) و ائمّهء طاهرين ( ع ) ، حاكى از اهتمام آن ذوات مقدّس به مسأل اعتكاف است . در تاريخ زندگانى پيامبر اكرم ( ص ) آمده است كه قبل از بعثت ، در زمانهايى خاص و بعد از بعثت ، معمولًا دههء آخر ماه مبارك رمضان را معتكف
هامش
( 1 ) . البقرهء / 125