مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 197

رسيد كه قبيلهء « هوازن » ، گروه‌هاى فراوانى را در حُنين ، جمع كرده و آمادهء جنگ با مسلمانان كه تازه مكّه را فتح كرده بودند ، هستند . پيامبر ( ص ) با سپاه بزرگى كه دوازده هزار نفر بودند ، به سوى آنان ، به راه افتاد . ده هزار نفر از آن‌ها يارانى بودند كه با آنان مكّه را فتح كرده بود و دو هزار نفر هم از اهل مكّه بودند كه با رغبت يا به اكراه ، مسلمان شده بودند . فراوانى نفرات ، مسلمانان را دچار عُجب و غرور كرد و يكى از آنان گفت : « ما به جهت كمى افراد ، شكست نمىخوريم . » اين سخن ، كه نشان‌دهندهء فراموشى خداوند بود ، بر پيامبر ( ص ) ناپسند آمد . قبيلهء « هوازن » در درّه كمين و بر مسلمانان حمله كردند . مسلمانان كه غافل‌گير شده بودند ، از گِرد پيامبر ( ص ) پراكنده شدند تا آن جا كه پيامبر ( ص ) با ده نفر يا نُه نفر از بنى هاشم ، تنها ماند كه يكى از آنان اميرالمؤمنين ( ع ) بود « 1 » و به واسطهء شجاعت بىمثال ايشان بود كه سپاه شكست خوردهء مسلمانان به پيروزى رسيدند . « 2 »