مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 115

همه بايد از وجود مقدّس اميرالمؤمنين ( ع ) و ساير ائمّه ( ع ) سرچشمه بگيرد و همهء اين‌ها نيز به پيامبر اكرم ( ص ) بر مىگردد . اعتقاد ما شيعيان اين است كه هر روايتى كه از ائمّهء طاهرين ( ع ) نقل شده ، از پيامبر اكرم ( ص ) است . استاد بزرگوار ما ، حضرت آيت الله بروجردى ( قدس سره ) بارها اين روايت را مىخواندند و مىفرمودند : امام باقر ( ع ) فرموده‌اند كه اگر من روايتى را نقل مىكنم ، از خودم نيست ، بلكه آن را از پدرم نقل مىكنم و پدرم از جدم و او از رسول الله و رسول الله از جبرئيل و او نيز از خداوند متعال . « 1 » در صفحات قبل هم آمد كه ميان روايات و قرآن تفاوتى نيست ، جز اين كه لفظ قرآن هم از جانب خداوند متعال است ، امّا لفظ روايات از خود ائمّه يا روات است . لذاست كه شيعه اعتقاد دارد تمامى رواياتى كه احكام شرعيه از آن استخراج شده ، از جانب خداوند متعال است ، امّا بسيارى از رواياتى كه در كتب اهل سنّت حتّى در « صحّاح ستّه » وجود دارد ، به پيامبر ( ص ) نمىرسد و به اصحاب آن حضرت امثال ابوهريره‌ها و كعب الأحبارها متوقّف مىشود . امّا متأسّفانه برخى از متعصّبين از اهل سنّت كه در مقابل اين حديث شريف حرفى براى گفتن نداشتند ، چاره‌اى نديدند جز اين كه شبيه اين روايت را براى خلفاى سه گانهء خودشان جعل كنند . از جمله در كتب خودشان آورده‌اند كه