منازل گذرانده نشود ، آن ارتباط هرگز به وجود نخواهد آمد ؛ چرا كه « نبوت » مرتبهاى عاليه از مراتب « عبوديت » است و تا اين منازل طى نشود ، حقيقت « عبوديت » هم حاصل نخواهد شد چه رسد به مقام « نبوّت » .
با اين بيان روشن مىشود كه وجود شرايط و ابزارى كه پيرامون آن بحث كرديم ، براى انبياء و اوصياء ( ع ) ، يك امر عرفانى ضرورى است و نزد اهل معرفت ، در سرحد بداهت است .
3 - 3 نبوّت حضرت محمّد بن عبدالله ( ص )
پيامبر اسلام ، حضرت محمّد بن عبدالله ( ص ) آخرين پيامبر الهى است كه طبق عقيدهء ما مسلمانان ، از همهء انبياء بالاتر و والاتر و از هر جهت اشرف و افضل پيامبران است . دين او كاملترين دين است و تا روز قيامت قدرت ادارهء جامعهء بشرى را خواهد داشت و به اين دليل - به رغم همهء موانعى كه بر سر راه داشته و دارد - جهانى خواهد شد :
هُوَ الَّذى أرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 1 » او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين حقّ فرستاد تا آن را بر همهى آيينها غالب گرداند ، هر چند مشركان خوش نداشته باشند .
در مدّت 23 سال نبوّت پيامبر اسلام ( ص ) بيش از چهار هزار معجزه از ايشان صادر شده ، چنان كه تاريخنويسان نيز آن را بيان كردهاند . معجزهء زنده ، جاويد و مهمّ آن حضرت « قرآن شريف » است . پيامبر گرامى ( ص ) دعوت خود
هامش
( 1 ) توبه / 33