تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 345

مساهمون:

ص٣٤٥
برادرىها امروزه اغلب براى دنياست و بر مبناى آن دوستى مىورزند و بر اساس آن دشمنى مىكنند و آگاه باشيد كه اين‌گونه دوستىها و دشمنىها در پيشگاه خداوند سودى نخواهد داشت . » آن مرد عرض كرد : « اى رسول خدا ! چگونه مىتوانم تشخيص دهم كه دوستى و دشمنى براى خداست يا نه و چگونه مىتوانم كسى را كه خداوند رهبر من قرار داده است ، بشناسم تا ولايت او را بپذيرم و دشمن خدا چه نشانه‌اى دارد تا با شناخت آن ، دشمن خدا را شناسايى كنم و به او دشمنى ورزم ؟ » رسول خدا ( ص ) به حضرت على ( ع ) اشاره كرد و فرمود : « آيا اين شخص را مىبينى ؟ » او عرض كرد : « آرى ! » حضرت فرمود : « دوست اين شخص دوست خداست ، پس او را دوست بدار ! و دشمنى او دشمنى خداست ، پس او را دشمن بدار ! دوست او را دوست بدار ، هرچند او پدر يا فرزندت را كشته باشد و دشمنش را دشمن بدار ، هرچند او پدر يا فرزندت باشد ! » « 1 »

8 - 3 حبّ و بغض ، اساس دين

در آموزه‌هاى دينى ، دوستى خدا ، پيامبر ( ص ) و ائمهء اطهار ( ع ) و دشمنى با مخالفان آنان ، اساس دين شمرده شده است . در روايت است كه فضيل بن يسار به امام صادق ( ع ) عرض كرد كه آيا حبّ و بغض از نشانه‌هاى ايمان است ؟ آن حضرت فرمود : « هَلِ الإيمَانُ إلَّا الحُبّ وَ البُغض » « 2 » آيا ايمان چيزى جز دوستى و دشمنى است ؟
هامش
( 1 ) وسائل الشّيعة ، ج 11 ، ص 440 ( 2 ) الكافى ، ج 2 ، ص 125