قرآن شريف مىفرمايد :
وَلْتَكُن مِنْكُمْ امُّة يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ يَأمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
« 1 » بايد از ميان شما گروهى باشند كه به خير دعوت كنند و امر به معروف و نهى از منكر كنند ؛ اينان رستگارانند .
بنابر اين آيهء شريفه ، در ميان امّت اسلامى همانگونه كه عدهاى بازرگان ، گروهى كشاورز ، برخى طلبه و . . . هستند ، عدهاى هم بايد خود را براى اداى وظيفهء امر به معروف و نهى از منكر آماده كنند .
چه نيكوست همانگونه كه صاحبان پيشههاى مختلف براى انجام دادن كار خود ، آموزشهاى لازم را در زمينهء آن كار مىبينند و با مراحل كار ، ابزارهاى مناسب و آفتهاى آن آشنا مىشوند ، امركنندگان به معروف و نهى كنندگان از منكر نيز در اين زمينه آموزشهاى لازم را ببينند و با مراتب و درجات امر به معروف و نهى از منكر ، روشهاى مناسب با امر و نهى ، ابزارهاى متناسب با اين كار و آفتها و مشكلاتى كه ممكن است در اجراى آن بروز كند ، آشنا شوند .
يكى ديگر از عوامل تضمينِ اجراى امر به معروف و نهى از منكر در جامعه ، تشكيل حوزههاى علميه است . بر امت اسلامى واجب است كه حوزههاى علميه را تشكيل دهند و به طور واجب كفايى اين حوزهها را اداره كنند . قرآن كريم در وجوب اين امر مىفرمايد :
. . . فَلَولَا نَفَرَ مِن كُلّ فِرْقَة مِنْهُمْ طَائِفَة لِيَتَفَقَّهُوا فِى الدّينِ وَ لِيُنذِرُوا قَومَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
« 2 »
هامش
( 1 ) آلعمران / 104
( 2 ) توبه / 122