*
وقوف در منى
صبح روز عيد قربان ، هنگام طلوع آفتاب ، حاجيان از مشعرالحرام به سوى منى مىروند . اين سرزمين جاذبههاى بسيارى دارد . سرزمينى است پر رمز و راز كه نويدبخش رجا و رحمت الهى براى حاجيان است . حاجيان با اميد فراوان به رحمت و غفران الهى به سرزمين منى وارد مىشوند .
با ورود به سرزمين منى ، نخستين وظيفهء حاجيان رمى جمره است . رمى جمره ؛ يعنى پرتاب كردن سنگ به ستونى كه نماد شيطان است . فلسفهء رمى جمره به حكايتى از زندگى پيامبر بزرگ توحيد ، حضرت ابراهيم ( ع ) بر مىگردد .
حضرت ابراهيم ( ع ) از طرف خداوند فرمان يافت تا فرزند خود ، حضرت اسماعيل ( ع ) را قربانى كند . حضرت ابراهيم ( ع ) فرمان حقّ را پذيرفت و تصميم گرفت تا دستور الهى را اجرا كند . آن حضرت به فرزند خود فرمودند :
إِنّى أرَى فِى المَنَامِ أنّى أذبَحُكَ فَانظُر مَاذَا تَرَى
« 1 » در خواب از سوى پروردگار به من وحى شده است كه تو را در راه حقّ قربانى كنم ، تا نظر تو چه باشد ؟
حضرت اسماعيل ( ع ) در جواب پدر عرض كرد :
يَا أبَتِ افعَل مَا تُؤمَرُ سَتَجِدُنِى إن شَاءَ اللهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
« 2 » اى پدر ! آنچه به آن امر شدهاى ، انجام بده ! به اميد خداوند مرا از صابران خواهى يافت .
حضرت ابراهيم ( ع ) به محل جمرهء اولى رفت . شيطان هم براى وسوسهء او به آنجا رفت تا او را به سرپيچى از فرمان الهى تشويق كند ، ولى حضرت
هامش
( 1 ) صافات / 102
( 2 ) صافات / 102