بدان نايل مىشوند ؟ امام صادق ( ع ) در پايان حديث فرمودند : چهار ماه بر حاجى گناه نوشته نمىشود و يكسره نيكويىهاى او ثبت مىگردد ، مگر آنكه گناه كبيرهاى مرتكب شود . » « 1 » در حديث ديگرى از حضرت على ( ع ) نقل شده كه مىفرمايند : « . . . حجّ خانهء خدا و عمره ، فقر را از آدمى مىزدايد ، گناهان را پاك مىكند و بهشت را واجب مىگرداند . » « 2 » حجّ عبادتى كامل است و از عبادتهاى ديگر نيز نشانهاى در خود دارد ، مانند نماز داراى ذكر و حركات خاصى است ، همانند روزه با ترك امورى همراه است ، نظير جهاد مبارزه با شيطان ( رمى جمرات ) و تحمل سختىها را در خود دارد و مانند خمس و زكات مستلزم انفاق مال در راه خدا و دادن هديه ( قربانى ) در پيشگاه حقّ است . در اهميّت حجّ همين بس كه در حديثى نقل شده : « الحَجّ لَهُ وَ هُوَ جَزَائه - حجّ براى خداست و او پاداش آن را خواهد داد . »
5 - 2 مقدّمات حجّ
هنگامى كه مسلمان براى اين سفر روحانى آماده مىشود ، بايد از تعلّقات دنيوى چشم بپوشد و به خداوند متّصل شود تا به مقام قرب الهى برسد .
نخستين قدم در اين راه ، توبه است . توبه به معناى برگشت از شياطين و طاغوتها به الله ، برگشت از هوا و هوس به عقل و دين ، برگشت از دنيا به آخرت و سرانجام برگشت از گناه به ثواب است . كسى كه مىخواهد عازم مكّه
هامش
( 1 ) بحارالانوار ، ج 96 ، ص 163
( 2 ) تحف العقول ، ص 149