صدقات ( زكات ) براى فقيران ، مسكينان و كارگزاران جمعآورى آن است و نيز براى به دست آوردن دل مخالفان ، آزاد كردن بندگان ، قرضداران ، انفاق در راه خدا و مسافران نيازمند است و آن فريضهاى از جانب خداست و خداوند دانا و حكيم است .
بر اساس اين آيهء شريف و مطابق نظر فقهاى اماميّه ، زكات مىتواند در هشت مورد مصرف شود كه در تأمين آسايش نيازمندان و رفع نيازهاى عمومى جامعه ، ايجاد الفت ، محبّت ، امنيّت و امور اجتماعى ديگر نقش بسيار مؤثرى دارد . آن هشت مورد عبارتند از :
1 . فقيران : كسانى كه مخارج سال خود و خانوادهشان را نمىتوانند تأمين كنند . اين گروه شامل كسانى كه كار مىكنند ، ولى قادر به تأمين مخارج سالانهء خود و خانوادهء خود نيستند ، نيز مىشود . كسى كه صنعت ، ملك يا سرمايهاى دارد كه مىتواند مخارج سال خود را تأمين كند ، فقير محسوب نمىشود .
2 . مسكينان : كسانى كه زندگى آنها از فقرا سختتر مىگذرد . اين گروه شامل كسانى مىشود كه يا بر اثر نقص عضو يا بيمارى و سالخوردگى يا علتهاى ديگر نمىتوانند كار كنند و زندگى خود را اداره كنند .
3 . عاملان : افرادى كه از طرف امام ( ع ) ، نايب امام يا حكومت اسلامى مأمور جمعآورى و نگهدارى زكات هستند و به حساب آن رسيدگى مىكنند . آنها بايد با نهايت صداقت ، امانت و مدارا وظيفهء خود را انجام دهند . بنابراين ، بايد زندگى آنان تأمين شود تا در انجام دادن وظيفهء خود كوتاهى نكنند .
4 . در راه دعوت كافران به اسلام : كافرانى كه اگر زكات به آنها پرداخت شود ، به دين اسلام گرايش مىيابند يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند ، مىتوانند از دريافت كنندگان زكات باشند ، همچنين كسانى كه با دادن پول يا
اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 228
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٢٨