تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨
مكانى كه انسان در آن عمل نيك يا پليد را انجام داده است ، در روز جزا بر نفع يا بر ضرر وى شهادت خواهد داد :
إذا زُلْزلَت الأرْضُ زلْزالَها وَ اخْرَجَت الأرْضُ اثْقالَها وَ قالَ الإنْسانُ ما لَها يَومَئذٍ تُحَدّثُ اخْبارَها بأنَّ رَبَّكَ اوحى لَها
« 1 » هنگامى كه زمين شديداً به لرزه در آيد و زمين بارهاى سنگينش را خارج سازد ، و انسان مىگويد : زمين را چه مىشود ؟ در آن روز زمين تمام خبرهايش را بازگو مىكند ، ( همانگونه كه ) پروردگارت به او وحى كرده است . همچنين از روايات فراوانى استفاده مىشود كه زمان انجام عمل نيز له يا عليه انسان شهادت مىدهد . علّامه مجلسى ( ره ) اين روايات را در كتاب بحارالانوار نقل كرده است از آن جمله : « قالَ الْباقرُ ( ع ) : ما منْ يَومٍ يَأتى عَلَى ابْن آدَم الّا قالَ ذلكَ الْيَومُ يَابْنَ آدَم انَا يَومٌ جَديدٌ وَ انَا عَلَيْكَ شَهيدٌ فَافْعَلْ فىَّ خَيْراً وَ اعْمَلْ فىَّ خَيْراً اشْهَدُ لَكَ يَومَ الْقيامَة » « 2 » امام باقر ( ع ) فرمود : هيچ روزى بر انسان نمىگذرد مگر آنكه آن روز به انسان مىگويد : اى انسان من روزى جديد هستم و بر تو شاهد هستم ؛ پس در اين روز كلام خير بگو ، روز قيامت براى تو شهادت مىدهم .
هامش
( 1 ) زلزال / 5 - 1 ( 2 ) بحارالانوار ، ج 7 ، ص 325 ، باب 16 ، ح 20