رفع يك شبهه
قرآن كريم در آياتى ، شفاعت در روز قيامت را ردّ مىكند . اين آيات دستاويز كسانى شده است كه به شفاعت در روز قيامت معتقد نيستند . در اينجا به چهار آيه اشاره مىكنيم و در پايان هر آيه پاسخ اين شبهه نيز داده مىشود :
1 ) اتَّقُوا يَوماً لا تَجْزى نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ منْها شَفاعَة وَ لا يُؤْخَذُ منْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ يُنْصَروُنَ
« 1 » از آن روز بترسيد كه كسى مجازات ديگرى را نمىپذيرد و نه از او شفاعت پذيرفته مىشود و نه از او غرامت قبول خواهد شد و نه يارى مىشوند .
معناى آيهء شريفه اين است كه بترسيد از روز قيامت كه در آن روز ، به اشتباه ، كسى را به جاى ديگرى گرفتن ، كسى را به ناحقّ بهشتى يا جهنّمى كردن ، رشوه گرفتن و به ازاى آن گناهكارى را از عذاب آتش نجات دادن ، ظلم و طرفدارى از ظالم وجود ندارد و به عبارت ديگر در روز رستاخيز فريب ، پارتى ، رشوه و زور وجود نخواهد داشت . بنابراين ، آيهء شريفه ، شفاعت به معناى درست و صحيح آن را نفى نكرده است ، بلكه بحث بر سر برخوردهاى ناعادلانه و از جمله شفاعت بر خلاف عدل است .
2 ) ما لَكُمْ منْ دُونه منْ وَلىٍّ وَ لا شَفيعٍ افَلا تَتَذَكَّرُونَ
« 2 » هيچ سرپرست و شفاعت كنندهاى براى شما جز او نيست ، آيا متذكّر نمىشويد ؟
اين آيه نيز به امرى بسيار مهم اشاره كرده است : شفاعت بايد به اذن خداى
هامش
( 1 ) بقره / 48
( 2 ) سجده / 4