فَمَا تَنْفَعُهُم شَفاعَة الشّافِعيِنَ « 1 » پس شفاعت شفاعت كنندگان به حال آنها سودى نمىبخشد .
معانى و مراتب شفاعت
شفاعتى كه شيعه به آن معتقد است داراى مراتبى است كه توجّه به آن لازم و ضرورى است :
الف ) شفيعى مانند پيامبر گرامى ( ص ) براى آمرزش گناهكار دعا مىكند و پروردگار عالم دعاى ايشان را مستجاب مىفرمايد ، همانگونه كه خداوند در قرآن شريف به گناهكاران امر كرده كه نزد پيامبر بروند و از او بخواهند تا براى آنها استغفار فرمايد :
وَ لَوْ انَّهُمْ اذْ ظَلَمُوا انْفُسَهُمْ جاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوّاباً رَحيماً
« 2 » و اگر مخالفان هنگامى كه به خود ستم مىكردند ، به نزد تو مىآمدند و از خدا طلب آمرزش مىكردند و پيامبر ( نيز ) براى آنان طلب آمرزش مىكرد ، قطعاً خدا را توبه پذير مهربان مىيافتند .
ب ) پروردگار عالم حكومت آن جهان را به پيامبر ( ص ) و اهلبيت ( ع ) عنايت مىكند ، همانگونه كه حكومت اين جهان را به آنان عنايت كرده است ، بنابر اين در عالم آخرت ، آنها اختيار كامل دارند كه هر كس را - در صورت امكان - به بهشت ببرند و او را از آتش جهنّم نجات دهند و البته روشن است كه بر خلاف عدالت عمل نخواهند كرد و نيز روشن است كه با فضل و كرامت و محبّت با انسانها رفتار خواهند فرمود .
هامش
( 1 ) مدثّر / 48
( 2 ) نساء / 64