متعال باشد و اين سخن كه بت پرستان مىگويند « بت ما را شفاعت مىكند » « 1 » غلط است ، زيرا بت حقّ شفاعت ندارد ، و خداى متعال اجازهء تكوينى و تشريعى به آن نداده است .
3 ) ما للظّالمينَ منْ حَميمٍ وَ لا شَفيعٍ يُطاعُ
« 2 » براى ستمكاران دوستى وجود ندارد ، و نه شفاعت كنندهاى كه شفاعتش پذيرفته شود .
4 ) فى جَنّاتٍ يَتَسائَلُونَ عَن الْمجْرمينَ ما سَلَكَكُمْ فى سَقَرٍ قُالُوا لَمْ نَكُ منَ الْمُصَلّيِنَ وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكينَ وَ كُنّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ وَ كُنّا نُكَذّبُ بِيَومِ الدّين حَتّى اتينَا الْيَقينُ فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَة الشّافعينَ « 3 » ( آنها ) در باغهاى بهشت هستند و سؤال مىكنند از مجرمان ، چه چيز شما را به دوزخ وارد كرد ؟ مىگويند ما از نماز گزاران نبوديم و بينوايان را غذا نمىداديم و هميشه با اهل باطل همنشين و همصدا بوديم و روز جزا را انكار مىكرديم ، تا زمانى كه مرگ ما فرا رسيد ، از اين رو شفاعت شفاعت كنندگان به حال آنها سودى نمىبخشد .
در اين دو آيه هم تصريح شده كه در روز رستاخيز ، شفاعت شافعان براى كسانى كه همانند ستمگران لياقت لازم را ندارند ، وجود نخواهد داشت ؛ بنابراين ، اين آيات در مقام نفى اصل شفاعت نيست ، بلكه شفاعت براى غير لايقان را نفى فرموده است .
هامش
( 1 ) « هؤلاء شفعائنا عند الله » ( يونس / 18 )
( 2 ) غافر / 18
( 3 ) مدثّر / 48 - 40