الْيَومَ نَخْتِمُ عَلى افْواهِهمْ وَ تُكَلّمُنا ايْديهمْ وَ تَشْهَدُ ارْجُلُهُمْ بما كانُوا يَكْسبُونَ
« 1 » امروز ( قيامت ) بر دهانشان مُهر مىنهيم ، و دستهايشان با ما سخن مىگويند و پاهايشان كارهايى را كه انجام مىدادند ، شهادت مىدهند .
وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسىَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ يُحْيِى الْعِظامَ وَ هِىَ رَميمٌ قُلَ يُحْيِيهَا الَّذى انْشَأهَا اوَّلَ مَرَّة
« 2 » و براى ما مثالى زد و آفرينش خود را فراموش كرد ، گفت : چه كسى اين استخوانها را زنده مىكند در حالى كه پوسيده است ؟ بگو همان كسى آن را زنده مىكند كه نخستين بار آفريد .
ايَحْسَبُ الإنْسانُ الَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ بَلَى قَادِرينَ عَلَى انْ نُسَوّىَ بَنانَهُ
« 3 » آيا انسان مىپندارد كه هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد ، آرى قادريم كه ( حتّى خطوط سر ) انگشتان او را موزون و مرتّب كنيم .
5 - 4 شبههء آكل و مأكول
دربارهء « معاد جسمانى » شبهاتى مطرح شده است كه فيلسوفان ، متكلّمان و محدّثان به آنها پاسخ دادهاند . ما در كتاب « معاد در قرآن » دربارهء اين شبههها بحث كردهايم كه براى توضيح بيشتر مىتوان به آن كتاب نيز مراجعه كرد .
يكى از اين شبهات ، شبههء « آكل و مأكول » است . اين شبهه به صورتهاى
هامش
( 1 ) يس / 65
( 2 ) يس / 79 - 78
( 3 ) قيامت / 4 - 3