لَاكلُونَ مِنْ شَجَرٍ منْ زَقُّومٍ فَمالِئُونَ مِنْهَا الْبُطْونَ فَشاربُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَميمِ فَشاربُونَ شُرْبَالْهيمِ هذا نُزُلُهُمْ يَومَ الدّينِ
« 1 » قطعاً از درخت زقّوم مىخوريد و شكمها را از آن پر مىكنيد و روى آن از آب سوزان مىنوشيد ، ( مانند ) شتران تشنه ، اين است پذيرايى از آنها در روز قيامت .
حَتّى إِذَا مَاجَائُوهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ ابْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِمَا كانُوا يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدتُّمْ عَلَيْنا قَالُوا انْطَقَنَا اللهُ الَّذِى انْطَقَ كُلَّ شَىْءٍ
« 2 » وقتى به آن مىرسند ، گوشها و چشمها و پوستهاى بدنشان به آنچه مىكردند گواهى مىدهند ، آنها به پوستهاى بدنشان مىگويند چرا بر ضدّ ما گواهى داديد ؟ آنها مىگويند همان خدايى كه هر موجودى را به سخن در آورده ، ما را به سخن درآورد .
وَ قالُوا أإِذا كُنّا عِظاماً وَ رُفاتاً أإِنّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً اوَلَمْ يَرَوْا أنَّ اللهَ الَّذِى خَلَقَ السَّموَاتِ وَ الأرْضَ قَادِرٌ عَلى انْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ
« 3 » ( كافران ) گفتند آيا هنگامى كه ما استخوانهاى پوسيده و خاكهاى پراكنده شديم بار ديگر آفرينش تازهاى خواهيم يافت ؟ آيا نمىدانند خدايى كه آسمانها و زمين را آفريده ، قادر است مثل آنان ( انسانها ) را بيافريند .
هامش
( 1 ) واقعه / 56 - 52
( 2 ) فصّلت / 21 - 20
( 3 ) اسراء / 99 - 98