اولياء عليهم السلام نيز به شفاعت احتياج دارند ، بلكه از اين نظر امامان معصوم عليهم السلام در حالى كه شفيع انسانها هستند ، خود به شفاعت پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله و سلم نياز دارند . قرآن كريم مىفرمايد :
« وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ امَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شهَيداً » .
« 1 » « شما را نيز امّت ميانهاى قرار داديم تا بر مردم گواه باشيد و پيامبر هم بر شما گواه است » .
رفع يك شبهه
قرآن كريم در آياتى ، شفاعت در روز قيامت را ردّ مىكند . اين آيات دستاويز كسانى شده است كه به شفاعت در روز قيامت معتقد نيستند . در اينجا به چهار آيه اشاره مىكنيم و در پايان هر آيه پاسخ اين شبهه نيز داده مىشود :
1 )
« اتَّقُوا يَوماً لا تَجْزى نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ يُنْصَروُنَ » .
« 2 » « از آن روز بترسيد كه كسى مجازات ديگرى را نمىپذيرد و نه از او شفاعت پذيرفته مىشود و نه از او غرامت قبول خواهد شد و نه يارى مىشوند » .
معناى آيهء شريفه اين است كه بترسيد از روز قيامت كه در آن روز ، به اشتباه ، كسى را به جاى ديگرى گرفتن ، كسى را به ناحقّ بهشتى يا جهنّمى كردن ، رشوه گرفتن و به ازاى آن گناهكارى را از عذاب آتش نجات دادن ، ظلم و طرفدارى از ظالم وجود ندارد و به عبارت ديگر در روز رستاخيز فريب ، پارتى ، رشوه و زور وجود نخواهد داشت . بنابراين آيهء شريفه ، شفاعت به معناى درست و صحيح آن را نفى نكرده است بلكه بحث بر سر برخوردهاى ناعادلانه و از جمله شفاعت بر خلاف عدل است .
2 )
« ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِىٍّ وَ لا شَفيعٍ افَلا تَتَذَكَّرُونَ » .
« 3 » « هيچ سرپرست و شفاعت كنندهاى براى شما جز او نيست ، آيا متذكّر نمىشويد » .
هامش
( 1 ) - بقره / 143 .
( 2 ) - بقره / 48 .
( 3 ) - سجده / 4