حلال ، و اين قسم نه تنها گناه نيست بلكه قرآن شريف سفارش مؤكّدى براى آن نموده است .
« قُلْ مَنْ حَرَّمَ زينَةَ اللَّهِ الَّتى أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ » .
« 1 » « اى پيامبر بگو چه كسى زيورهايى را كه خدا براى بندگانش پديد آورده و نيز روزيهاى پاكيزه را ، حرام كرده است ؟ » .
ولى بايد مواظب باشد دل بستگى به آن و عادت به آن پيدا نشود .
مسأله 198 - معاشرت با رفيق بد و افراد معصيتكار گرچه از ارحام و خويشان باشد ، اگر خوف اين باشد كه خود او يا وابستگان او معصيت كار شوند حرام است و بايد ترك رابطه كند ، ولى اگر بداند كه از بدى او بد نمىشود گرچه حرام نيست مخصوصاً اگر معاشرت او براى شخص معصيتكار سازندگى داشته باشد ، امّا بايد مواظبت كامل براى خود و وابستگان داشته باشد تا بدى و اثر گناه او را نگيرد ، و اگر از ارحام و خويشان باشد و يا با معاشرت بتواند امر به معروف و نهى از منكر كند ، آن معاشرت واجب مىشود .
هامش
( 1 ) - اعراف / 32 .