اعانت بر اثم
مسأله 66 - اعانت بر اثم « يعنى كمك به گناه » از گناهان بزرگ در اسلام است و اگر كمك در گناه كبيره نموده باشد گناه او نيز كبيره است ، و آن اقسامى دارد :
الف ) امر مؤثر كند به گناهى يا نهى موثر كند از واجبى ، نظير كسى كه امر كند و اجير كند واستقبال كند در كورتاژ ، و پزشك آن عمل قبيح را انجام دهد ، در اين گناه بزرگ پدر بچه اگر آمر باشد وزن كه حاضر به چنين عملى مىشود بادكترى كه مباشراين گناهاست شريك مىباشند ، و همچنين است اگر شوهر نهى مؤثر كند از حجاب همسرش .
ب ) تسبيب اسباب كند و ديگرى بعد از فراهم شدن اسباب ، گناه را انجام دهد ، نظير اين كه زنى را به خانهاى مىآورد و ديگرى - العياذ باللَّه - زنا مىكند و يا كسى را در جايى نگاه ميدارد تا واجبى از او فوت مىشود ، در اين قسم نيز در گناه زنا و ترك واجب شريك مىباشد .
ج ) كسى را در انجام گناه ترغيب و يا در ترك گناه تهديد كند به طورى كه ترغيب و تهديد او محرّك براى گناه نمودن ديگرى مىشود ، نظير ترغيب كسى بر زنا ، به طورى كه محرّك شهوت او باشد و يا تهديد كسى بر ترك قتل ديگرى كه آن تهديد محرّك او گردد ، در اين قسم هم نظير اقسام قبلى ، كسى كه ترغيب يا تهديد نموده شريك در گناه گناهكار است .
د ) تبليغ در گناه و يا ترك واجب به حدّى كه آن تبليغ مؤثر در به جا آوردن گناه و يا ترك واجب شود ، نظير كسى كه تبليغ در بىحجابى زنها مىكند و آن تبليغ موجب اين امر مىشود ، و يا تبليغ براى ترك حجّ مىكند و آن تبليغ مؤثر و موجب ترك آن واجب مىگردد ، اين قسم نيز اعانت بر گناه ، و مبلّغ شريك در گناه است .
ه ) تسبيب اسباب بعيده كند و قصد دارد كه آن اسباب مؤثر در گناه گنهكار شود ، نظير كسى كه اسلحه مىدهد به كسى و مىداند كه او اسلحه را براى قتل كسى مىخواهد ، و نظير زنى كه با بدحجابى يا بىحجابى به ميان مردم مىرود و مىداند كه موجب گناه ديگران