بالاتر از گناه اوّل است .
مسأله 61 - اشاعهء فحشا دائر مدار قصد نيست ، مثلًا خانم بدحجاب گرچه قصد اشاعهء فحشا و بدحجابى را نداشته باشد ولى همين مقدار كه با عملش بدحجابى را در اجتماع رايج كند ، علاوه بر گناه بد حجابى گناه اشاعهء فحشا را نيز انجام داده است .
مسأله 62 - اگر در جايى ، مثلًا بدحجابى و يا بىحجابى و مانند آن اشاعه فحشاء نباشد گرچه آن عمل گناه و حرام است ولى گناه اشاعهء فحشا را ندارد .
مسأله 63 - اگر مصلحت اهمّى كه بتواند مقدم بر مفسدهء نمامى باشد پيش آيد ، نمامى جايز بلكه گاهى واجب مىشود . مثلًا اگر بتواند به واسطه نمامى رابطهء بين دو اجنبى را كه تماس نامشروع دارند قطع كند ، آن نمامى جايز بلكه از باب نهى از منكر واجب است ، و همچنين اگر بتواند به واسطهء نمامى ، جانى يا ناموسى را از خطر نجات دهد و يا اگر نمامى نكند جانى يا ناموسى در خطر واقع مىشود ، آن نمامى جايز بلكه واجب است .
مسأله 64 - افرادى كه شايعه ساز و يا شايعه پراكن و يا مروّج كار آنان ولو به واسطه عملشان و حتّى به واسطه سكوت مىباشند ، در جرم و حرمت شريك هستند و عمل آنها و سكوتشان حرام است .
مسأله 65 - توبهء اشاعهء فحشا فقط ندامت از گذشته و ترك آن كار زشت است ، و چه بسيار خوب است كه به واسطه گفتار و اعمال شايسته و نظير آن جبران گذشته را بنمايد .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 396
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٣٩٦