اشاعهء فحشا
مسأله 60 - اشاعهء فحشا « يعنى پراكنده كردن فساد و زشت كارى » از گناهان كبيره در اسلام است و قرآن شريف براى كسى كه اين عمل راانجام دهد عذاب دنيا و آخرت را وعده داده است :
« انَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشيعَ الْفاحِشَةَ فِى الَّذينَ امَنُوا لَهُمْ عَذابٌ اليمٌ فِى الدُّنْيا وَ الْاخِرَة » .
« 1 » « به تحقيق كسانى كه دوست مىدارند كه زشت كارى در ميان آنان كه ايمان آوردهاند ، شيوع پيدا كند ، براى آنان در دنيا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود » .
و آن اقسامى دارد :
الف ) عيبى را به دروغ نسبت دادن به كسى و آن را درميان مردم شيوع دادن ، و اين قسم علاوه بر گناه اشاعهء فحشا گناه تهمت را نيز دارد ، و افرادى كه دامن به آن شايعه مىزنند و آن را براى ديگران مىگويند ، اگر بدانند كه تهمت است گناهشان مثل كسى است كه شايعه را اختراع نموده و اگر ندانند حرام است و گناه اشاعهء فحشا را دارد ، علاوه بر اينكه آن شايعه تهمت است و گناه از آن را نيز دارد .
ب ) پخش كردن عيبى كه در كسى هست در ميان مردم ، و اين صورت علاوه بر گناه اشاعهء فحشا گناه غيبت را نيز دارد .
ج ) گناهى را علنى و در ميان مردم انجام دادن نظير بيرون آمدن زن با وضع جلف يا بدحجاب و يا بىحجاب و نظير پخش موسيقيهاى شهوت انگيز و پخش غناها و آهنگهاى محرّك و يا پخش گفتههاى جلف و محرّك در ميان مردم و نظير پخش كتابهاى عشقى و رمانهاى محرّك و امثال اينها ، و اين صورت علاوه بر گناهى كه مترتب بر اصل كار است گناه اشاعهء فحشا را نيز دارد و در بسيارى از موارد گناه دوّم
هامش
( 1 ) - نور / 19 .