تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمه اى بر امامت (فارسى) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
اوقات و همه آن كارها اگر با نيت پاك انجام دهى و زيان ملت نباشد براى خداوند است و عبادت حساب مىشود . . . « وقتى براى مردم نماز مىخوانى نه آنقدر عجله كن كه نماز را ضايع و تباه گردانى و نه آنقدر كندى نما كه مردم را برنجانى و متنفر سازى ، چه بسا در ميان مردم بيماران و گرفتارانى باشند . هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مرا به يمن فرستاد از آن حضرت پرسيدم كه چگونه برايشان امامت در نماز كنم ؟ فرمود همچون ناتوانترين آن‌ها نماز بخوان و نسبت به مومنين رحم آور . « پس از اينها باز سفارش مىكنم كه خود را زياد از ملت پنهان مدار و در حجاب قرار مده كه پرده نشينى فرمانروايان ، در حجاب بودن از مردم مشكلاتى به وجود مىآورد و باعث كم آگاهى از مطالب مىگردد . پرده نشينى فرمانروايان موجب مىگردد كه مطالب بزرگ را كوچك و امور كوچك را بزرگ پندارند و نيك را بد و بد را نيك بشمارند و حقيقت‌ها به باطل بياميزند و شناخته نگردند . « فرمانروا نيز همچون ديگران انسانى است كه مطالب پنهان مردم راآگاهى ندارد . حقيقت هم علامت‌ها و نشانه‌هاى ظاهرى ندارد كه به آن علامت راستىها از دروغ شناخته شود . « و اساسا تو يا انسانى سخى و دست بازو كريم هستى كه آنچه ملت از تو بخواهد مىدهى ، و در اين صورت وجهى ندارد كه خود را پنهان بدارى و رونشان ندهى ، و يا انسانى سخت مشت و بى سخاوت هستى و در اين صورت مردم به زودى خواهند فهميد و از تو نمىخواهند . . . و به علاوه بيشتر خواسته‌هاى مردم ضررى براى تو ندارد آنها نوعا از ستم‌ها مىنالند ، كه بايد جلوگيرى و بر طرف سازى ،