تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمه اى بر امامت (فارسى) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
اينانند كه سود و منفعت و ضروريات مورد نياز كشور را از راههاى دور ، صحرا و دريا و كوه و دشت ، آنجاها كه هر كسى جرئت رفت و آمد ندارد ، تهيه و آماده مىكنند . . . « و با اين همه بدان كه بسيارى از تجار و صاحبان صنايع سختگير و تنگ نظر و بخيل و محتكرند و در معاملات تحكم مىكنند ، و اينها به زيان ملت بوده عيبى بر رؤسا و حكمرانان كشور نيز مىباشند . از احتكارشان جلوگيرى كن كه پيامبر صلى الله عليه و آله از احتكار منع فرموده است . معاملات هم بايد آسان و به موازين عدالت و وسيلهء سنجش صحيح و بهاء متناسب صورت گيرد . . . « مالك ! بيش از همه سفارش تهيدستان و خانواده‌هاى پريشان را مىكنم ! خداوند را درباره اينان در نظر داشته باش . . . « در ميان اين بيچارگان كسانى هستند كه با كمترين امكانات قناعت مىكنند و هرگز دست نياز به سوى دگران دراز نكنند . خداوند تو را به سرپرستى اينان سفارش فرموده و نگهبانى آنها را به دست تو سپرده است . وقتى به تقسيم بيت المال مىپردازى بيچارگان مصر را از دور و نزديك فراموش مكن . از زكات و خالصه جات دولتى به آنها بده . مبادا جلال حكومت تو بر فقرا تحميل شده و عظمت و اهميت تو وظيفه بينوايان را از ذهنت ببرد . و مبادا كه همچون حكومت‌هاى دنيائى به خاطر پرداختن به امور به اصطلاح مهم‌تر از فقرا غفلت كنى و تصور كنى كه چون كار بزرگتر دارى معذورى . . . « يتيمان ، كودكان خردسالى كه سرپرست خود را از دست داده‌اند در نظر داشته باش و مرتبا سركشى بنما . « پيران فرتوت كه راستى بايد مورد ترحم قرار گيرند ، آنها خودشان