« اعمش » از او بهتر بود . عجلى مىگويد : او صاحب قرائت قرآن و حديث بود ، ثقه و در قرائت قرآن سرآمد همه بود . و دوستدار عثمان هم بوده است .
يعقوب بن سفيان مىگويد : عاصم ، آدم خوبى است ، ولى روايات او مضطرب است . ابن عليّة مىگويد : هر كه اسمش عاصم بود ، بد حافظه يافتم نسايى مىگويد : « ليس به بأس ؛ يعنى اشكالى در او نيست . » ابن خراش مىگويد : چيزهاى مورد انكار در سخنانش زياد است .
عقيلى مىگويد : عيبى نداشت ، جز اين كه بد حافظه بود .
حماد بن سلمه مىگويد : عاصم در اواخر عمر جنون پيدا كرد .
عاصم دو شاگرد و راوى مستقيم دارد كه بدون واسطه از او نقل مىكنند ، يكى « حفص » است و ديگرى « ابو بكر بن عياش » .
ترجمه حفص از تهذيب التهذيب ج 5
در سال 90 هجرى قمرى متولد شد و در سال 180 هجرى قمرى از دنيا رفته است .
ابن سليمان اسدى ذهبى ، دربارهاش گفته است : آدم مورد اعتمادى است ، حافظهاش خوب است ، ولى در حديث مورد اعتماد نيست ، يعنى در جهت حديث ، ثقه نيست .
ترجمهء ابن عياش اسدى كوفى از تهذيب التهذيب ج 12
ابن جزرى مىگويد : سه مرتبه كل قرآن را پيش عاصم و عطائن سائب و اسلم منقرى خوانده و بسيار عمر كرد ، هفت سال قبل از مردنش به كسى درس قرائت نداد . او امام بزرگ و عالم عامل بود و مىگفت : من نصف اسلام هستم . وقتى مرگش فرا رسيد ، خواهرش گريه مىكرد ، به او گفت : چرا گريه مىكنى ؟ به آن گوشهء اتاق نگاه كن ، در همان گوشهء اتاق ، هيجده هزار بار قرآن را ختم كردم . در سال 95 هجرى قمرى متولد و در سال 193 يا 194 هجرى قمرى از دنيا رفته است .