فلاسفه عقل را قديم مىدانند ، در روايات متواتر ما ، براى ارواح پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام تقدم در خلقت ذكر شده است ، يا بر همهء مخلوقات تقدم دارند و يا بر ساير ارواح و روحانيّات ، فلاسفه عقول اصطلاحى خود را واسطهء در ايجاد ، يا شرط در تأثير مىدانند . در روايات ، اين معنا ثابت است كه پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام علّت غايى همهء مخلوقات هستند و اين كه اگر آنها نبودند خداوند افلاك و غير آن را خلق نمىكرد . در روايات ما هم ثابت است كه همهء علوم و حقايق و معارف توسط پيامبر و اهل بيت بر همه خلق حتى بر فرشتگان و پيامبران ديگر افاضه مىشود . خلاصه اين كه با روايات مكررّه ثابت شد كه آنها وسائل بين حق و خلق هستند ، در افاضهء همهء رحمتها و علوم و كمالات بر همهء خلق ، هر قدر توسل به آنها و اعتراف به كمال آنها بيشتر باشد فيضان كمالات از خداوند بيشتر خواهد بود . . . » « 1 »
در روايت « علل الشرايع » صدوق ( ره ) از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده كه :
خداوند مرا و على و فاطمه و حسن و حسين را هفت هزار سال پيش از خلقت دنيا آفريده است . گفتم : آن گاه شما كجا بوديد ؟
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، 1 / 103