يك فرد تازه مسلمان كه از مكتب و رژيم قبلى خودش دست برداشته و به اسلام گرويده است از دو نظر موجب تقويت روحيّهء افراد مىگردد :
1 - اظهار نواقص مكتب قبلى خودش و اعلام برترى مكتب تازه .
2 - از نظر تضعيف روحّيهء دشمن كه در نتيجه نفع افراد مكتب تازه است ، كه عملا به همكيشان پيشين خود مىفهماند : من هم از شما بودم و ديدم كه باطل است .
شما بنگريد شخصى كه تصوّر مىكند كه كمونيسم مكتب ايدهآل است و پس از تماس و تمايل و فرورفتن به عمق آن اين جمله را بگويد : ديدم كه كمونيسم يك اسلام ناقصى است ، كمونيسم يعنى فقط قسمتى از قوانين اجتماعى اسلام آن هم به طرز ناقص ؟ ! ! چقدر بر ديگران اثر مىگذارد ! ! و به مراعات همين نكتهء روحى ، كفاّر قرن اول اسلام به هم مىگفتند : ( برويد نزد مسلمانان و صبح ايمان آوريد و عصر برگرديد ، كه ما فهميديم مرامتان باطل است و به حدّى بيهوده است كه در اين مدّت كم فهميديم ) . « 1 »
به هر حال تربيت افراد اسير شده از دشمن و جلب آنها به مكتب اسلام بيش از اسلام يك فرد عادى مؤثّر است كه با اسلام او ، دشمن از نظر نيروى معنوى و جبهء دفاعى و تسليحاتى تضعيف مىشود و
هامش
( 1 ) - آل عمران ، آيهء 72 .