بردگان ائمّه ( ع )
بسيارى افراد هستند كه از نظر استعداد و درك شرائط زندگانى و نيروى جسمانى چنان ضعيف و ناتوان هستند كه امكانات چندانى براى ادارهء خود ندارند ، البته وظيفهء حكومتهاى صالح است كه متناسب با آنها شغلى تهيّه ديده ميان آزادى كامل و تسليم محض « 1 » يك نوع زندگانى بىدردسرى برايشان فراهم سازد .
بسيارى از بيماران اينطورند . افرادى كه از نظر عقلى از حدّ متوسّط مردم فاصله دارند چنينند .
خصوصا در اجتماعهائى كه از رژيم صالحى برخوردار نيستند و بالنتيجه كسى به فكر اين بيچارگان نيست درماندگى اين دسته افراد روشن مىشود .
ريشهء بردگى گرچه با يك نظر دقيق يكى از پديدههاى حتمى اجتماع و جنگهاست - به طورى كه توضيح دادم - ولى در اثر عدم شايستگى رژيمها و بالنتيجه عدم جراء قوانين الزامى و اخلاقى احيانا بردگانى
هامش
( 1 ) - منظور برده گرفتن آنها نيست ، بلكه چون از نظر ادراك و استعداد زندگى در محيط پرآشوب خود ناتوانند احتياج به نوعى سرپرستى و قيومت دارند و منظور اين است .