مىفروشد و پول مردم را از آنها گرفته و مسدود مىكند و به اين صورت حجم پول را كاهش مىدهد و تورم را مهار مىكند . عمليات بازار باز به سبب مزايايى كه دارد و معايبى كه در دو ابزار ديگر ( نرخ سپردهى قانونى و نرخ تنزيل ) موجود است ، در بسيارى از كشورها به عنوان تنها سياست پولى مؤثر مورد استفادهى گسترده قرار مىگيرد « 1 » .
در كشورهاى در حال توسعه ( از جمله ايران ) به علت عدم توسعه بازارهاى مالى ، بانك مركزى بر خلاف ساير كشورهاى پيشرفته نمىتواند خريد و فروش را در بازارهاى مالى انجام دهد ، و لذا خود بانك مركزى مىتواند اوراقى را چاپ كند و با نرخ سود معينى به مردم بفروشد و به اين طريق پول اضافى مردم را گرفته و مسدود نمايد و بدينوسيله تورم را كنترل نمايد .
در كشور جمهورى اسلامى در سال 1379 بانك مركزى شروع به استفاده از ابزار عمليات بازار باز نمود و اوراقى را با سود 17 درصد منتشر كرد و به
هامش
( 1 ) - به طور مثال اين عمليات در بانك انگليس چندين مرتبه در روز ، در بانك ژاپن دو تا سه بار در روز ، در فدرال رزرو آمريكا يك بار در روز و در بانك كانادا چنانچه نرخهاى بهره از دامنه هدف منحرف شوند ، يك بار در روز ، اين عمليات انجام مىشود .