مورد بالا هم بهتر است معامله پول با پول كنند مثلًا يك ميليون از بانك مىخرد به يك ميليون و يكصد هزار به طور نسيه كه در فلان موقع پرداخت نمايد .
و چون پول مكيل و موزون نيست زياده در معامله آن - نقداً يا نسيئهً - اشكالى ندارد . و اين معامله اولًا قطعى است و ملاك ربا را ندارد و ثانياً همه معناى آن را مىفهمند .
گاهى اشكال مىكنند كه : « مبيع بايد كالا باشد و نمىتواند ثمن و مثمن هر دو پول باشند » ليكن بايد گفت بيع مبادله مال به مال است ، و صدق مال بر ماليت محضه خيلى روشنتر از صدق مال بر كالاست . هيچگونه دليلى نداريم كه مبيع بايد كالا باشد يعنى غير پول . معامله « صرف » هر دو طرف پول هستند .
گاهى مىگويند : چه غرضى در معامله پول به پول وجود دارد ، آيا اين يك معاملهى سفهى نيست ؟ پاسخ اينكه اولًا چه غرضى بالاتر از اينكه مىخواهد مشكل نياز به پول را حل كند و ربا و حرام هم نباشد . بعلاوه اگر فرض كنيم كه سفهى است معاملهى شخص سفيه اشكال دارد هر چند عقلائى باشد ، نه معامله شخص عاقل هرچند سفهى باشد . معاملاتى كه عقلا انجام مىدهند
نگاهى نو به ملاك حرمت ربا و حيل (فارسى) — صفحة 68
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٦٨