تخطي إلى المحتوى الرئيسي

درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠
ممنوعه اسلام كه به وضوح منع شده‌اند و اصطلاحاً نام حرام به خود گرفته‌اند ، جمع ثروت نيز به همان گونه تعبير مىيافت و به وضوح همچون شراب و قمار نهى مىشد . اتّفاقاً اصل سخن ما ( كه روشنگر ارتباط اين بحث به مبحث امامت است همين جاست ) . به تعبير ديگر مالكّيت خصوصى به صورت وسيع آن گر چه در نبوّت اسلام به صورت مطلق ممنوع نشده است ليكن در « امامت » و رهبرى اسلامى عملًا يافت نمىشود . - دقّت كنيد - بايد به اين نكته توجّه داشت كه نبايد نيروى انسانى را كه عالىترين مرحلهء تكامل مادّى طبيعت است خنثى نموده ، طورى كرد كه شوق و عشق به كار و فعاّليت كم شده ، تدريجاً كارگر نشاط خود را از دست بدهد . و اين مسلّم است كه اگر انسان ببيند او كار مىكند ولى بهرهء كارش را كاملًا به او نمىدهند و تنها احتياجات زندگىاش را بر طرف مىكند سست خواهد شد . فرض كنيد انسانى قدرت دارد روزانه كارى به ارزش 40 تومان توليد كند ، در حالى كه مخارج روزانه او از 20 تومان تجاوز نمىكند اگر بداند همهء توليدش را به زور از او مىگيرند و تنها به اندازهء
درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 80 | الشيخ محمد علي الگرامي القمي