تخطي إلى المحتوى الرئيسي

درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 221

مساهمون:

ص٢٢١
زكات دو قسم است ، زكات بدن و زكات مال ، زكات بدن به نام « فطره » نيز ناميده مىشود تقريباً مقدار يك من ( تبريز ) غذاى مردم مىباشد كه واجب است بر هر كسى كه مخارج سال خود را تأمين مىكند - هر چند قدرت كمترين پس انداز را نداشته باشد - براى خود و هر يك از افرادى كه تحت كفالت او هستند ( حتّى مهمانى كه شب عيد فطر بر او وارد شود ) يك من از جنس غذاى غالب مردم را در راه خدا بدهد . اگر فرض كنيم از حدود يك ميليارد نفر مسلمان كنونى جهان حدّاكثر 300 ميليون آن به عنوان فقر ( به حدّى كه خرج متوسّط سال خود را نتوانند به دست آورند ) از پرداخت اين زكات معاف باشند 700 ميليون نفر ديگر ( از زن و مرد و طفل ) دو ميليارد و يكصد ميليون كيلو گندم يا جو يا خرما يا كشمش و يا برنج و سائر مواّد غذائى معمول را در شب و روز عيد فطر مىپردازند و اگر دقّت كنيد رقم بسيار بزرگى خواهد بود . اگر فرض كنيد معمول مردم گندم بدهند و قيمت كمترين يا متوّسط گندم را در سطح جهانى هر كيلو 25 ريال « 1 » حساب كنيم در شب و روز عيد فطر پنجاه ميليارد و بيست و پنج ميليون ريال به حساب
هامش
( 1 ) - ارقام مربوط به زمان تأليف كتاب است .