و اسلام با فشار تبليغات و تحقير اجتماعى - كه بزرگترين مجازات مىباشد - افراد تنبل را وادار به كار مىكند و افراد ناتوان را از راه مالياتهاى اسلامى اداره مىكند .
مالياتهاى اسلامى هم نبايد طورى مصرف شود كه موجب تنبل پرورى شود . « فقير اگر قدرت كار دارد ليكن روى تنبلى و سستى به دنبال كار نمىرود نبايد زكات بگيرد و ديگران نبايد به او بدهند » .
ليكن اگر امكان كارهائى را دارد كه مناسب وضع اجتماعى او نيست يا روى مرض و يا پيرى خيلى برايش سخت باشد مىتواند زكات بگيرد . كسى كه تحصيل مىكند و قدرت كار هم دارد ، ليكن موجب عقب ماندن او در تحصيل مىگردد مىتواند زكات بگيرد خواه علمى باشد كه تحصيل آن مستحب باشد يا به طور « عينى » يا « كفائى » واجب باشد .
اينها فقط قانون و موارد حقوق نيست ، عمل است ، امام بدين وسيله محيط را محيط كار و فعاّليت مىسازد .
بيكار ، همه جا تحقير مىشود و جبراً به طرف كار كشيده مىشود ولى اگر واقعاً نمىتواند ، بدون كوچكترين تحقير تأمين مىشود .
مسئلهء ناتوانان - زكات
براى رسيدگى به احتياجات افراد ناتوان كه قدرت كار ندارند و