كوشيدند » .
« إلهى و الهمنى و لها بذكرك الى ذكرك و همّتى فى روح نجاح أسمائك و محلّ قدسك « 1 » ؛ خداى من ! شوق و حرص ياد و ذكر دائميت را به من الهام فرما ، و همت مرا در وصول به مقام اسماء و محلّ قدس خودت قرار ده » .
دعا در نهج البلاغه
و اينك به كلام على عليه السّلام دربارهء دعا و نغمههاى مشتاقانهء خلق بنگريد .
اللّهمّ إليك أفضت القلوب ، و مدّت الأعناق ، و شخصت الأبصار ، و نقلت الأقدام ، و أنضيت الأبدان ؛ خدايا دلها به سويت پر كشد و گردنها نيازمندانه بر آستانت كشيده شود و چشمها خيرهء تو شده و گامها در راهت به حركت در آمده و تنها در اطاعتت فرسوده گشته » « 2 » .
على عليه السّلام در شرايط حساس شروع جنگ اين جملات را به درگاه خداوند عرضه داشت ؛ در آن حالت كه در بيشتر افراد معمولى هم عوارض مادى كنار رفته و شوق ديدار خداوند در مشتاقان لقايش جلوهگر شده و ترس از شدت حوادث در گروهى ديگر ، همه را به فطرت اصيل واگذارده و متوجه خداوند كرده است .
« أفيضوا فى ذكر اللّه فانّه أحسن الذّكر ؛ جام جانتان را از ياد خدا لبريز
هامش
( 1 ) . مفاتيح الجنان ، محدّث قمى .
( 2 ) . نهج البلاغه ، نامه 15 .